In de stad waar je je op je gemak voelt heb je altijd je favoriete plekken. Je fietst er in je jeugd langs en droomt dat je er misschien ooit zult wonen. Je bent natuurlijk tevreden met je kamer van vier bij vier, maar je gaat toch altijd iets langzamer lopen of fietsen bij je droomplekken .

En natuurlijk stond het Noorderplantsoen hoog op de lijst. Heb er veel gewandeld met m,n ouders en grootouders en heb er vaak aan de vijver gelegen met vriendinnen en goedkope wijn. Mijn moeder kreeg er vroeger haar eerste verkering en zat toen al stilletjes met haar minnaar in het "melkhuisje" wat nu Jantje zag eens pruimen hangen heet.

Er ligt dus wel wat geschiedenis. We kwamen er vaak.

Mijn vader liep ook altijd even met ons langs de Oranjesingel. Als hij ooit naar de stad zou gaan dan moest het deze plek maar worden. Niet wetende dat ooit zijn zoon daar terecht zou komen. Hij is in Veendam gebleven maar geniet bij alle bezoeken nog steeds van het leven aan het park.Hij is er toch een beetje komen wonen.

We hebben vroeger altijd landelijk gewoond. Veel ruimte en veel tuin. Genieten van de seizoenen.

En nu , na diverse adressen in de stad, wonen op de plek met diezelfde ruimte. Werken aan theaterprogramma,s met zicht op het park. Het Noorderplantsoen als je voortuin. Dat geeft prachtige inspiratie. En met de Noorderzon staat "je tuin" barstensvol theater. Geen koning of keizer die dat van zijn paleistuin kan zeggen.Ik knijp nog steeds af en toe m,n ogen even dicht. Dit is de plek !! En af en toe fietst er een jongen of meisje langzaam voorbij met een dromerige blik en denk ik; "kijk de nieuwe bewoners".

Bert Visscher